hælbítur
nafnorðkarlkynhæl-bítur
sá eða sú sem talar illa um aðra, fer með óhróður um aðra
Orðasvið
rógur / illmælgi
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hælbítur
hælbíturinn
Þf.
hælbít
hælbítinn
Þgf.
hælbít
hælbítnum
Ef.
hælbíts
hælbítsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
hælbítarhælbítir
hælbítarnirhælbítirnir
Þf.
hælbítahælbíti
hælbítanahælbítina
Þgf.
hælbítum
hælbítunum
Ef.
hælbíta
hælbítanna