hæla
sagnorð þágufall
hrósa (e-m/e-u), lofa (e-n/e-ð)
nemendurnir glöddust þegar kennarinn hældi þeim
hún hælir mér oft fyrir smekklegan klæðnað
hæla <honum> á hvert reipi
hæla honum mikið
→ sjá: hælast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
- hæla sér
- hæla sjálfum sér
- hælast um
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hæli
hældi
önnur persóna
hælir
hældir
þriðja persóna
hælir
hældi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hælum
hældum
önnur persóna
hælið
hælduð
þriðja persóna
hæla
hældu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hælist
hældist
önnur persóna
hælist
hældist
þriðja persóna
hælist
hældist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hælumst
hældumst
önnur persóna
hælist
hældust
þriðja persóna
hælast
hældust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hæli
hældi
önnur persóna
hælir
hældir
þriðja persóna
hæli
hældi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hælum
hældum
önnur persóna
hælið
hælduð
þriðja persóna
hæli
hældu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hælist
hældist
önnur persóna
hælist
hældist
þriðja persóna
hælist
hældist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hælumst
hældumst
önnur persóna
hælist
hældust
þriðja persóna
hælist
hældust
nafnháttur
hæla
sagnbót
hælt
lýsingarháttur nútíðar
hælandi
nafnháttur
hælast
sagnbót
hælst
lýsingarháttur nútíðar
hælandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hæl
hældu
hælið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hælirðu
hældirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hæliði
hælduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hælirðu
hældirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hæliði
hælduði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hælistu
hældistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hælistu
hældistu