Yrða

hætta2

sagnorðþágufall
stofna (e-u) í hættu, taka áhættu (með e-ð)
hann hætti öllum peningunum sínum í fjárhættuspilum
hætta á <þetta>
hún vildi ekki hætta á neitt og læsti hurðinni
við verðum að hætta á að fá neitun
hætta sér <niður að höfn>
hann hættir sér ekki út eftir myrkur
þágufall<henni> hættir til að <detta>
hún á vanda til að .., hætt er við að hún ...
honum hættir til að drekka of mikið
Orðasvið og samstæður
bindindi
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hætti
hætti
2.p.
hættir
hættir
3.p.
hættir
hætti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hætti
hætti
2.p.
hættir
hættir
3.p.
hætti
hætti
Nh.
hætta
Sagnb.
hætt
Lh. nt.
hættandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hætt
hættu
hættið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hættirðu
hættirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hættirðu
hættirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hættir
hætti
2.p.
hættir
hætti
3.p.
hættir
hætti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hætti
hætti
2.p.
hætti
hætti
3.p.
hætti
hætti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hættur
hætt
hætt
Þf.
hættan
hætta
hætt
Þgf.
hættum
hættri
hættu
Ef.
hætts
hættrar
hætts