Yrða

hætta1

sagnorðþágufall
binda enda á (e-ð), gera ekki lengur (e-ð)
hættu þessari vitleysu
hún hætti störfum fyrir tveimur árum
hundurinn hætti skyndilega að gelta
búðin hættir eftir mánuð
hann ætlar að hætta í skólanum
hætta við <ferðina>
taka aftur ákvörðun um ...
stjórnvöld hafa hætt við jarðgöngin í bili
hún hætti við að kaupa sófann
það er hætt að <rigna>
→ sjá: hættur lo
Orðasvið og samstæður
lok
aflát
bindindi
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hætti
hætti
2.p.
hættir
hættir
3.p.
hættir
hætti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hætti
hætti
2.p.
hættir
hættir
3.p.
hætti
hætti
Nh.
hætta
Sagnb.
hætt
Lh. nt.
hættandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hætt
hættu
hættið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hættirðu
hættirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hættirðu
hættirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hættir
hætti
2.p.
hættir
hætti
3.p.
hættir
hætti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hætti
hætti
2.p.
hætti
hætti
3.p.
hætti
hætti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hættur
hætt
hætt
Þf.
hættan
hætta
hætt
Þgf.
hættum
hættri
hættu
Ef.
hætts
hættrar
hætts