hætta1
sagnorð þágufall
binda enda á (e-ð), gera ekki lengur (e-ð)
hættu þessari vitleysu
hún hætti störfum fyrir tveimur árum
hundurinn hætti skyndilega að gelta
búðin hættir eftir mánuð
hann ætlar að hætta í skólanum
hætta við <ferðina>
taka aftur ákvörðun um ...
stjórnvöld hafa hætt við jarðgöngin í bili
hún hætti við að kaupa sófann
það er hætt að <rigna>
→ sjá: hættur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hætti
hætti
önnur persóna
hættir
hættir
þriðja persóna
hættir
hætti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hættum
hættum
önnur persóna
hættið
hættuð
þriðja persóna
hætta
hættu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hætti
hætti
önnur persóna
hættir
hættir
þriðja persóna
hætti
hætti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hættum
hættum
önnur persóna
hættið
hættuð
þriðja persóna
hætti
hættu
nafnháttur
hætta
sagnbót
hætt
lýsingarháttur nútíðar
hættandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hætt
hættu
hættið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hættirðu
hættirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hættiði
hættuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hættirðu
hættirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hættiði
hættuði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hættir
hætti
önnur persóna
hættir
hætti
þriðja persóna
hættir
hætti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hættir
hætti
önnur persóna
hættir
hætti
þriðja persóna
hættir
hætti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hætti
hætti
önnur persóna
hætti
hætti
þriðja persóna
hætti
hætti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hætti
hætti
önnur persóna
hætti
hætti
þriðja persóna
hætti
hætti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hættur
hætt
hætt
þolfall
hættan
hætta
hætt
þágufall
hættum
hættri
hættu
eignarfall
hætts
hættrar
hætts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hættir
hættar
hætt
þolfall
hætta
hættar
hætt
þágufall
hættum
hættum
hættum
eignarfall
hættra
hættra
hættra