Yrða

brún

nafnorðkvenkyn
1
kantur, rönd, barmur
brúnin á <borðinu>
2
augabrún
bera <honum> á brýn að <hafa tekið peningana>
ásaka hann um ...
brúnin á <honum> þyngist
hann verður niðurdregnari að sjá
hleypa brúnum
lyfta augabrúnunum, oft til að gefa í skyn efa eða vanþóknun
hleypa/setja í brýnnar/brýrnar
klemma saman augabrúnirnar, verða þungbúinn á svipinn
hnykla brýnnar/brýrnar
klemma saman augabrúnirnar
láta brýnnar/brýrnar síga
klemma saman augabrúnirnar, verða þungbúinn á svipinn
lyfta brúnum
lyfta augabrúnum
vera léttur á brún
vera glaðlegur á svipinn
vera þungur á brún/brúnina
vera alvarlegur á svipinn
það léttist á <honum> brúnin
það glaðnar dálítið yfir honum
<honum> bregður í brún
honum verður óþægilega við
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
brún
brúnin
Þf.
brún
brúnina
Þgf.
brún
brúninni
Ef.
brúnar
brúnarinnar