brekka
nafnorðkvenkyn
halli í landi, hlíð
brött brekka liggur upp að hellinum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
brekka
brekkan
Þf.
brekku
brekkuna
Þgf.
brekku
brekkunni
Ef.
brekku
brekkunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
brekkur
brekkurnar
Þf.
brekkur
brekkurnar
Þgf.
brekkum
brekkunum
Ef.
brekkna
brekknanna