hefa
sagnorð
hefa sig
lyfta sér fyrir áhrif gers
deigið þarf að hefa sig í klukkutíma
→ sjá: hefast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefa
hefaði
2.p.
hefar
hefaðir
3.p.
hefar
hefaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefum
hefuðum
2.p.
hefið
hefuðuð
3.p.
hefa
hefuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefast
hefaðist
2.p.
hefast
hefaðist
3.p.
hefast
hefaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefumst
hefuðumst
2.p.
hefist
hefuðust
3.p.
hefast
hefuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefi
hefaði
2.p.
hefir
hefaðir
3.p.
hefi
hefaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefum
hefuðum
2.p.
hefið
hefuðuð
3.p.
hefi
hefuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefist
hefaðist
2.p.
hefist
hefaðist
3.p.
hefist
hefaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefumst
hefuðumst
2.p.
hefist
hefuðust
3.p.
hefist
hefuðust
Nh.
hefa
Sagnb.
hefað
Lh. nt.
hefandi
Nh.
hefast
Sagnb.
hefast
Lh. nt.
hefandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hefa
hefaðu
hefið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hefaður
hefuð
hefað
Þf.
hefaðan
hefaða
hefað
Þgf.
hefuðum
hefaðri
hefuðu
Ef.
hefaðs
hefaðrar
hefaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hefaðir
hefaðar
hefuð
Þf.
hefaða
hefaðar
hefuð
Þgf.
hefuðum
hefuðum
hefuðum
Ef.
hefaðra
hefaðra
hefaðra