Yrða

hemill

nafnorðkarlkyn
1
hindrun, e-ð sem tefur eða hindrar
<þetta> er hemill á <allar framfarir>
2
bremsa
→ sjá: hemlar nokk
hafa hemil á sér
hafa stjórn á sér, stilla sig
hafa hemil á <skapi sínu>
hafa stjórn á <skapi sínu>
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hafa hemil á sér
  • hafa hemil á skapi sínu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hemill
hemillinn
Þf.
hemil
hemilinn
Þgf.
hemli
hemlinum
Ef.
hemils
hemilsins