Yrða

hemja

sagnorð þolfall
hafa stjórn á (e-u), ráða við (e-ð)
slökkviliðinu tókst að hemja eldinn
hann gat ekki lengur hamið reiði sína
hann hemur ekki seglið í þessu veðri
hana langaði í matinn en reyndi að hemja sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hem
hamdi
önnur persóna
hemur
hamdir
þriðja persóna
hemur
hamdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hemji
hemdi
önnur persóna
hemjir
hemdir
þriðja persóna
hemji
hemdi
nafnháttur
hemja
sagnbót
hamið
lýsingarháttur nútíðar
hemjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hem
hemdu
hemjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hemurðu
hamdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hemjirðu
hemdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
haminn
hamin
hamið
þolfall
haminn
hamda
hamið
þágufall
hömdum
haminni
hömdu
eignarfall
hamins
haminnar
hamins