munu
sagnorð
1
táknar ályktun um framtíð
verkið mun taka tvo mánuði
þið munuð sjá kirkjuna fljótlega
ævisagan mun koma mörgum á óvart
hún heldur að hún muni klára þetta
hann hélt að hann mundi sigra
2
mundi / myndi
(í viðtengingarhætti þátíðar) táknar hugsanleika
ég mundi ekki þiggja gjöfina ef ég væri þú
þau mundu sætta sig við litla íbúð
þetta myndi vera hæfileg stærð af diskum
við myndum aldrei fá betra tækifæri
3
sem hjálparsögn í nafnhætti þátíðar
hann sagðist mundu hringja daginn eftir
4
gefur formlegan blæ, táknar ályktun út frá upplýsingum
gripirnir munu vera frá 10. öld
vegurinn mun vera lokaður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mun
—
önnur persóna
munt
—
þriðja persóna
mun
—
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
munum
—
önnur persóna
munuð
—
þriðja persóna
munu
—
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
muni
mundimyndi
önnur persóna
munir
mundirmyndir
þriðja persóna
muni
mundimyndi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
munum
mundummyndum
önnur persóna
munið
munduðmynduð
þriðja persóna
muni
mundumyndu
nafnháttur
munu
nafnháttur þátíðar
mundu
nafnháttur þátíðar
myndu
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
muntu
—
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
munuði
—
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
munirðu
mundirðumyndirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
muniði
munduðimynduði