Yrða

munur1

nafnorðkarlkyn
það sem er ólíkt, mismunur, greinarmunur
gera mun á <þessu tvennu>
vera mun <stærri; betri>
vera þónokkuð stærri/betri
það er munur á <þessu tvennu>
þetta tvennt er ólíkt
þetta er munur
þetta er betra
<veðrið hefur versnað> að mun
veðrið hefur versnað heilmikið
<honum> er í mun að <fundurinn takist sem best>
honum þykir mikilvægt að fundurinn takist sem best
<vilja þetta> ekki fyrir nokkurn mun / nokkra muni
vilja þetta alls ekki
<vilja þetta> fyrir alla muni
vilja þetta alveg endilega
<vilja þetta> fyrir hvern mun
vilja þetta alveg endilega
<kjörin hafa batnað> til muna
kjörin hafa batnað verulega mikið
Orðasvið og samstæður
mismunur
greinarmunur
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
munur
munurinn
Þf.
mun
muninn
Þgf.
munmuni
muninum
Ef.
munar
munarins