Yrða

murka

sagnorð
þolfallmurka lífið úr <honum>
drepa <hann> hægt
kötturinn murkaði lífið úr músinni
hann er að reyna að murka lífið úr flokki andstæðinganna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
murka
murkaði
önnur persóna
murkar
murkaðir
þriðja persóna
murkar
murkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
murki
murkaði
önnur persóna
murkir
murkaðir
þriðja persóna
murki
murkaði
nafnháttur
murka
sagnbót
murkað
lýsingarháttur nútíðar
murkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
murka
murkaðu
murkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
murkarðu
murkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
murkirðu
murkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
murkaður
murkuð
murkað
þolfall
murkaðan
murkaða
murkað
þágufall
murkuðum
murkaðri
murkuðu
eignarfall
murkaðs
murkaðrar
murkaðs