Yrða

seinka

sagnorð
1
þágufall
láta (e-ð) gerast seinna
þau ákváðu að seinka viðgerðinni á þakinu
ég seinkaði matarboðinu um viku
2
þágufall
verða seinni en til stóð
<fluginu> seinkar
mér seinkaði vegna umferðarinnar
greiðslunni seinkaði um mánuð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • seinka klukkunni
  • seinka sér hvergi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
seinka
seinkaði
2.p.
seinkar
seinkaðir
3.p.
seinkar
seinkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
seinki
seinkaði
2.p.
seinkir
seinkaðir
3.p.
seinki
seinkaði
Nh.
seinka
Sagnb.
seinkað
Lh. nt.
seinkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
seinka
seinkaðu
seinkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
seinkarðu
seinkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
seinkirðu
seinkaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
seinkar
seinkaði
2.p.
seinkar
seinkaði
3.p.
seinkar
seinkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
seinki
seinkaði
2.p.
seinki
seinkaði
3.p.
seinki
seinkaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinkaður
seinkuð
seinkað
Þf.
seinkaðan
seinkaða
seinkað
Þgf.
seinkuðum
seinkaðri
seinkuðu
Ef.
seinkaðs
seinkaðrar
seinkaðs