Yrða

seinka

sagnorð
1
þágufall
láta (e-ð) gerast seinna
þau ákváðu að seinka viðgerðinni á þakinu
ég seinkaði matarboðinu um viku
2
þágufall
verða seinni en til stóð
<fluginu> seinkar
mér seinkaði vegna umferðarinnar
greiðslunni seinkaði um mánuð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • seinka klukkunni
  • seinka sér hvergi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seinka
seinkaði
önnur persóna
seinkar
seinkaðir
þriðja persóna
seinkar
seinkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seinki
seinkaði
önnur persóna
seinkir
seinkaðir
þriðja persóna
seinki
seinkaði
nafnháttur
seinka
sagnbót
seinkað
lýsingarháttur nútíðar
seinkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
seinka
seinkaðu
seinkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seinkarðu
seinkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seinkirðu
seinkaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seinkar
seinkaði
önnur persóna
seinkar
seinkaði
þriðja persóna
seinkar
seinkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seinki
seinkaði
önnur persóna
seinki
seinkaði
þriðja persóna
seinki
seinkaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
seinkaður
seinkuð
seinkað
þolfall
seinkaðan
seinkaða
seinkað
þágufall
seinkuðum
seinkaðri
seinkuðu
eignarfall
seinkaðs
seinkaðrar
seinkaðs