Yrða

seinmæltur

lýsingarorðsein-mæltur
sem talar hægt
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
málstirðleiki
Orðasambönd
  • vera seinmæltur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinmæltur
seinmælt
seinmælt
Þf.
seinmæltan
seinmælta
seinmælt
Þgf.
seinmæltum
seinmæltri
seinmæltu
Ef.
seinmælts
seinmæltrar
seinmælts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinmæltari
seinmæltari
seinmæltara
Þf.
seinmæltari
seinmæltari
seinmæltara
Þgf.
seinmæltari
seinmæltari
seinmæltara
Ef.
seinmæltari
seinmæltari
seinmæltara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinmæltastur
seinmæltust
seinmæltast
Þf.
seinmæltastan
seinmæltasta
seinmæltast
Þgf.
seinmæltustum
seinmæltastri
seinmæltustu
Ef.
seinmæltasts
seinmæltastrar
seinmæltasts