seinfær
lýsingarorðsein-fær
1
seinlegur yfirferðar, ógreiðfær
seinfær vegur
2
seinþroska
seinfær börn þurfa að fá námsefni við hæfi
3
silalegur, seinn í förum, stirður
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinfær
seinfær
seinfært
Þf.
seinfæran
seinfæra
seinfært
Þgf.
seinfærum
seinfærri
seinfæru
Ef.
seinfærs
seinfærrar
seinfærs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinfærir
seinfærar
seinfær
Þf.
seinfæra
seinfærar
seinfær
Þgf.
seinfærum
seinfærum
seinfærum
Ef.
seinfærra
seinfærra
seinfærra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinfæri
seinfæra
seinfæra
Þf.
seinfæra
seinfæru
seinfæra
Þgf.
seinfæra
seinfæru
seinfæra
Ef.
seinfæra
seinfæru
seinfæra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinfæru
seinfæru
seinfæru
Þf.
seinfæru
seinfæru
seinfæru
Þgf.
seinfæru
seinfæru
seinfæru
Ef.
seinfæru
seinfæru
seinfæru
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinfærari
seinfærari
seinfærara
Þf.
seinfærari
seinfærari
seinfærara
Þgf.
seinfærari
seinfærari
seinfærara
Ef.
seinfærari
seinfærari
seinfærara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinfærari
seinfærari
seinfærari
Þf.
seinfærari
seinfærari
seinfærari
Þgf.
seinfærari
seinfærari
seinfærari
Ef.
seinfærari
seinfærari
seinfærari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinfærastur
seinfærust
seinfærast
Þf.
seinfærastan
seinfærasta
seinfærast
Þgf.
seinfærustum
seinfærastri
seinfærustu
Ef.
seinfærasts
seinfærastrar
seinfærasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinfærastir
seinfærastar
seinfærust
Þf.
seinfærasta
seinfærastar
seinfærust
Þgf.
seinfærustum
seinfærustum
seinfærustum
Ef.
seinfærastra
seinfærastra
seinfærastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinfærasti
seinfærasta
seinfærasta
Þf.
seinfærasta
seinfærustu
seinfærasta
Þgf.
seinfærasta
seinfærustu
seinfærasta
Ef.
seinfærasta
seinfærustu
seinfærasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinfærustu
seinfærustu
seinfærustu
Þf.
seinfærustu
seinfærustu
seinfærustu
Þgf.
seinfærustu
seinfærustu
seinfærustu
Ef.
seinfærustu
seinfærustu
seinfærustu