serða
sagnorð þolfall
fornt
hafa mök við (e-n)
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
serð
sarð
önnur persóna
serður
sarðst
þriðja persóna
serður
sarð
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
serðum
surðum
önnur persóna
serðið
surðuð
þriðja persóna
serða
surðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
serði
syrði
önnur persóna
serðir
syrðir
þriðja persóna
serði
syrði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
serðum
syrðum
önnur persóna
serðið
syrðuð
þriðja persóna
serði
syrðu
nafnháttur
serða
sagnbót
sorðið
lýsingarháttur nútíðar
serðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
serð
serðu
serðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
serðurðu
sarðstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
serðiði
surðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
serðirðu
syrðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
serðiði
syrðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sorðinn
sorðin
sorðið
þolfall
sorðinn
sorðna
sorðið
þágufall
sorðnum
sorðinni
sorðnu
eignarfall
sorðins
sorðinnar
sorðins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sorðnir
sorðnar
sorðin
þolfall
sorðna
sorðnar
sorðin
þágufall
sorðnum
sorðnum
sorðnum
eignarfall
sorðinna
sorðinna
sorðinna