sitt
fornafnhvorugkyn
eignarfornafn
gera sitt
leggja fram eðlilegan eða sanngjarnan hlut af verki, eiga hlut að einhverju
nú er hún búin að gera sitt og þá geta hinir tekið við og klárað verkið
rósóttu gardínurnar gerðu sitt til þess að lífga upp á herbergið
gera sitt besta
gera eins vel og maður getur
það gerðu allir sitt besta en samt tókst ekki að ljúka verkinu á réttum tíma
sitt (lítið) af hvoru/hverju
eitt og annað (smálegt), ýmislegt (svolítið af ýmsu)
við vitum sitt af hverju um þetta mál
→ sjá: sinn fn
Fallbeygingar
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sinn
sín
sitt
Þf.
sinn
sína
sitt
Þgf.
sínum
sinni
sínu
Ef.
síns
sinnar
síns
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sínir
sínar
sín
Þf.
sína
sínar
sín
Þgf.
sínum
sínum
sínum
Ef.
sinna
sinna
sinna