Yrða

sleikja

sagnorð þolfall
1
renna tungunni yfir (e-ð)
börnin sleiktu íspinnana sína
þú mátt ekki sleikja diskinn
sleikja út um
sleikja varirnar
eftirmaturinn var svo góður að gestirnir sleiktu út um
2
sleikja sig upp við <hana>
vera fleðulegur við hana
hún sleikir sig upp við menn í háum stöðum
→ sjá: sleiktur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sleiki
sleikti
önnur persóna
sleikir
sleiktir
þriðja persóna
sleikir
sleikti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sleiki
sleikti
önnur persóna
sleikir
sleiktir
þriðja persóna
sleiki
sleikti
nafnháttur
sleikja
sagnbót
sleikt
lýsingarháttur nútíðar
sleikjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sleik
sleiktu
sleikið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sleikirðu
sleiktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sleikirðu
sleiktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sleiktur
sleikt
sleikt
þolfall
sleiktan
sleikta
sleikt
þágufall
sleiktum
sleiktri
sleiktu
eignarfall
sleikts
sleiktrar
sleikts