sleikja
sagnorðþolfall
1
renna tungunni yfir (e-ð)
börnin sleiktu íspinnana sína
þú mátt ekki sleikja diskinn
sleikja út um
sleikja varirnar
eftirmaturinn var svo góður að gestirnir sleiktu út um
2
sleikja sig upp við <hana>
vera fleðulegur við hana
hún sleikir sig upp við menn í háum stöðum
→ sjá: sleiktur lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sleiki
sleikti
2.p.
sleikir
sleiktir
3.p.
sleikir
sleikti
Nútíð
Þátíð
1.p.
sleikjum
sleiktum
2.p.
sleikið
sleiktuð
3.p.
sleikja
sleiktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sleikist
sleiktist
2.p.
sleikist
sleiktist
3.p.
sleikist
sleiktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sleikjumst
sleiktumst
2.p.
sleikist
sleiktust
3.p.
sleikjast
sleiktust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sleiki
sleikti
2.p.
sleikir
sleiktir
3.p.
sleiki
sleikti
Nútíð
Þátíð
1.p.
sleikjum
sleiktum
2.p.
sleikið
sleiktuð
3.p.
sleiki
sleiktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sleikist
sleiktist
2.p.
sleikist
sleiktist
3.p.
sleikist
sleiktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sleikjumst
sleiktumst
2.p.
sleikist
sleiktust
3.p.
sleikist
sleiktust
Nh.
sleikja
Sagnb.
sleikt
Lh. nt.
sleikjandi
Nh.
sleikjast
Sagnb.
sleikst
Lh. nt.
sleikjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sleik
sleiktu
sleikið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sleikirðu
sleiktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sleikiði
sleiktuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sleikirðu
sleiktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sleikiði
sleiktuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sleikistu
sleiktistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sleikistu
sleiktistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sleiktur
sleikt
sleikt
Þf.
sleiktan
sleikta
sleikt
Þgf.
sleiktum
sleiktri
sleiktu
Ef.
sleikts
sleiktrar
sleikts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sleiktir
sleiktar
sleikt
Þf.
sleikta
sleiktar
sleikt
Þgf.
sleiktum
sleiktum
sleiktum
Ef.
sleiktra
sleiktra
sleiktra