snarringlaður
lýsingarorðsnar-ringlaður
mjög ruglaður, sem áttar sig alls ekki á aðstæðum
hún varð snarringluð á að fylgjast með fréttunum
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snarringlaður
snarringlað
snarringlað
Þf.
snarringlaðan
snarringlaða
snarringlað
Þgf.
snarringlaðum
snarringlaðri
snarringlaðu
Ef.
snarringlaðs
snarringlaðrar
snarringlaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snarringlaðir
snarringlaðar
snarringlað
Þf.
snarringlaða
snarringlaðar
snarringlað
Þgf.
snarringlaðum
snarringlaðum
snarringlaðum
Ef.
snarringlaðra
snarringlaðra
snarringlaðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snarringlaði
snarringlaða
snarringlaða
Þf.
snarringlaða
snarringlaðu
snarringlaða
Þgf.
snarringlaða
snarringlaðu
snarringlaða
Ef.
snarringlaða
snarringlaðu
snarringlaða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snarringlaðu
snarringlaðu
snarringlaðu
Þf.
snarringlaðu
snarringlaðu
snarringlaðu
Þgf.
snarringlaðu
snarringlaðu
snarringlaðu
Ef.
snarringlaðu
snarringlaðu
snarringlaðu