Yrða

spúa

sagnorð þágufall
spýta (e-u) út úr sér með krafti
drekinn spúði eldi
→ sjá: spýja sagnorð
Orðasvið
uppköst
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spúi
spúði
önnur persóna
spúir
spúðir
þriðja persóna
spúir
spúði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spúi
spúði
önnur persóna
spúir
spúðir
þriðja persóna
spúi
spúði
nafnháttur
spúa
sagnbót
spúið
sagnbót
spúð
lýsingarháttur nútíðar
spúandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
spú
spúðu
spúið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spúirðu
spúðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spúirðu
spúðirðu