Yrða

spyrja

sagnorð þolfall/eignarfall
bera upp spurningu (við e-n)
hún spurði mig bara einnar spurningar
ég spurði hann frétta að heiman
hann leit á hana en spurði einskis
vinkona hennar spyr hana oft um krakkana
ég spurði hvar skrifstofa skólastjórans væri
þau spurðu hana hvort eitthvað væri að
spyrja <hana> að nafni
spyrja <hann> spjörunum úr
spyrja hana mikið og nákvæmlega
spyrja <hana> út úr
þráspyrja hana, hlýða henni yfir
→ sjá: spyrjast sagnorð, spurður lýsingarorð, spyrjandi lýsingarorð
Orðasvið og orðasambönd
spurning
Orðasambönd
  • án þess að spyrja kóng né prest
  • ekki spyr ég að því
  • má ég spyrja
  • spyrja að tíðindum
  • spyrja almæltra tíðinda
  • spyrja einskis
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spyr
spurði
önnur persóna
spyrð
spurðir
þriðja persóna
spyr
spurði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spyrji
spyrði
önnur persóna
spyrjir
spyrðir
þriðja persóna
spyrji
spyrði
nafnháttur
spyrja
sagnbót
spurt
lýsingarháttur nútíðar
spyrjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
spyr
spyrðuspurðu
spyrjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spyrðu
spurðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spyrjirðu
spyrðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
spurður
spurð
spurt
þolfall
spurðan
spurða
spurt
þágufall
spurðum
spurðri
spurðu
eignarfall
spurðs
spurðrar
spurðs