Yrða

spýja

sagnorð þágufall
1
spýta (e-u) út úr sér með krafti
eldfjallið spýr ösku upp í loftið
drekinn spjó eldi
verksmiðjurnar spúðu reyk yfir borgina
2
kasta upp, gubba
→ sjá: spúa sagnorð
Orðasvið
uppköst
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spý
spjóspúði
önnur persóna
spýrð
spjóstspúðir
þriðja persóna
spýr
spjóspúði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spýi
spýði
önnur persóna
spýir
spýðir
þriðja persóna
spýi
spýði
nafnháttur
spýja
sagnbót
spúið
sagnbót
spúð
lýsingarháttur nútíðar
spýjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
spý
spýðu
spýið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spýrðu
spjóstuspúðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spýirðu
spýðirðu