stangast
sagnorðmiðmynd
1
berjast með haus eða hornum (um klaufdýr)
hrútarnir eiga það til að stangast
2
stangast á
rekast á, koma ekki heim og saman (við e-ð), vera í ósamræmi (við e-ð)
lögin stangast á við stjórnarskrána
þeir sögðu að kröfur vinnunnar stönguðust á við þarfir fjölskyldunnar
→ sjá: stanga so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stanga
stangaði
2.p.
stangar
stangaðir
3.p.
stangar
stangaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stöngum
stönguðum
2.p.
stangið
stönguðuð
3.p.
stanga
stönguðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
stangast
stangaðist
2.p.
stangast
stangaðist
3.p.
stangast
stangaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
stöngumst
stönguðumst
2.p.
stangist
stönguðust
3.p.
stangast
stönguðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stangi
stangaði
2.p.
stangir
stangaðir
3.p.
stangi
stangaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stöngum
stönguðum
2.p.
stangið
stönguðuð
3.p.
stangi
stönguðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
stangist
stangaðist
2.p.
stangist
stangaðist
3.p.
stangist
stangaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
stöngumst
stönguðumst
2.p.
stangist
stönguðust
3.p.
stangist
stönguðust
Nh.
stanga
Sagnb.
stangað
Lh. nt.
stangandi
Nh.
stangast
Sagnb.
stangast
Lh. nt.
stangandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
stanga
stangaðu
stangið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stangarðu
stangaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
stangiði
stönguðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stangirðu
stangaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
stangiði
stönguðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stangastu
stangaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stangistu
stangaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stangaður
stönguð
stangað
Þf.
stangaðan
stangaða
stangað
Þgf.
stönguðum
stangaðri
stönguðu
Ef.
stangaðs
stangaðrar
stangaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stangaðir
stangaðar
stönguð
Þf.
stangaða
stangaðar
stönguð
Þgf.
stönguðum
stönguðum
stönguðum
Ef.
stangaðra
stangaðra
stangaðra