stangast
sagnorð miðmynd
1
berjast með haus eða hornum (um klaufdýr)
hrútarnir eiga það til að stangast
2
stangast á
rekast á, koma ekki heim og saman (við e-ð), vera í ósamræmi (við e-ð)
lögin stangast á við stjórnarskrána
þeir sögðu að kröfur vinnunnar stönguðust á við þarfir fjölskyldunnar
→ sjá: stanga sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stangast
stangaðist
önnur persóna
stangast
stangaðist
þriðja persóna
stangast
stangaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stöngumst
stönguðumst
önnur persóna
stangist
stönguðust
þriðja persóna
stangast
stönguðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stangist
stangaðist
önnur persóna
stangist
stangaðist
þriðja persóna
stangist
stangaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stöngumst
stönguðumst
önnur persóna
stangist
stönguðust
þriðja persóna
stangist
stönguðust
nafnháttur
stangast
sagnbót
stangast
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stangastu
stangaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stangistu
stangaðistu