flýja
sagnorð þolfall
forða sér burt (frá e-i ógn)
hún flýr inn í skóginn
kötturinn flúði undir rúmið
margir flúðu fátæktina á 19. öld
ræningjarnir ákváðu að flýja land
→ sjá: flúinn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flý
flúðiflýði
önnur persóna
flýrð
flúðirflýðir
þriðja persóna
flýr
flúðiflýði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flýjum
flúðumflýðum
önnur persóna
flýið
flúðuðflýðuð
þriðja persóna
flýja
flúðuflýðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flýi
flýði
önnur persóna
flýir
flýðir
þriðja persóna
flýi
flýði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flýjum
flýðum
önnur persóna
flýið
flýðuð
þriðja persóna
flýi
flýðu
nafnháttur
flýja
sagnbót
flúið
lýsingarháttur nútíðar
flýjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
flý
flýðu
flýið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flýrðu
flúðirðuflýðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flýiði
flúðuðiflýðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flýirðu
flýðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flýiði
flýðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
flúinn
flúin
flúið
þolfall
flúinn
flúna
flúið
þágufall
flúnum
flúinni
flúnu
eignarfall
flúins
flúinnar
flúins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
flúnir
flúnar
flúin
þolfall
flúna
flúnar
flúin
þágufall
flúnum
flúnum
flúnum
eignarfall
flúinna
flúinna
flúinna