Yrða

sveifla

sagnorðþágufall
láta (e-ð) hreyfast fram og aftur út frá föstum punkti, hreyfa (e-ð/sig) í boga
hún sat á veggnum og sveiflaði fótunum
mennirnir sveifluðu sverðunum
sveifla sér <yfir grindverkið>
hún sveiflaði sér á bak hestinum
→ sjá: sveiflast so
Orðasambönd
Orðasambönd
  • sveifla handleggjunum
  • sveifla höndunum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveifla
sveiflaði
2.p.
sveiflar
sveiflaðir
3.p.
sveiflar
sveiflaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveifli
sveiflaði
2.p.
sveiflir
sveiflaðir
3.p.
sveifli
sveiflaði
Nh.
sveifla
Sagnb.
sveiflað
Lh. nt.
sveiflandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sveifla
sveiflaðu
sveiflið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sveiflarðu
sveiflaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sveiflirðu
sveiflaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sveiflaður
sveifluð
sveiflað
Þf.
sveiflaðan
sveiflaða
sveiflað
Þgf.
sveifluðum
sveiflaðri
sveifluðu
Ef.
sveiflaðs
sveiflaðrar
sveiflaðs