Yrða

vankantar

nafnorðkarlkynftvan-kantar
e-ð sem þarf að lagfæra, gallar
það eru <augljósir> vankantar á <tillögunni>
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vankantur
vankanturinn
Þf.
vankant
vankantinn
Þgf.
vankanti
vankantinum
Ef.
vankants
vankantsins