vanrækja
sagnorðvan-rækjaþolfall
hirða ekki um (e-ð/e-n), sinna ekki skyldum sínum
hún vanrækir börnin sín
eigandinn hefur vanrækt viðhald á húsinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanræki
vanrækti
2.p.
vanrækir
vanræktir
3.p.
vanrækir
vanrækti
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanrækjum
vanræktum
2.p.
vanrækið
vanræktuð
3.p.
vanrækja
vanræktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanrækist
vanræktist
2.p.
vanrækist
vanræktist
3.p.
vanrækist
vanræktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanrækjumst
vanræktumst
2.p.
vanrækist
vanræktust
3.p.
vanrækjast
vanræktust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanræki
vanrækti
2.p.
vanrækir
vanræktir
3.p.
vanræki
vanrækti
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanrækjum
vanræktum
2.p.
vanrækið
vanræktuð
3.p.
vanræki
vanræktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanrækist
vanræktist
2.p.
vanrækist
vanræktist
3.p.
vanrækist
vanræktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanrækjumst
vanræktumst
2.p.
vanrækist
vanræktust
3.p.
vanrækist
vanræktust
Nh.
vanrækja
Sagnb.
vanrækt
Lh. nt.
vanrækjandi
Nh.
vanrækjast
Sagnb.
vanrækst
Lh. nt.
vanrækjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vanræk
vanræktu
vanrækið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanrækirðu
vanræktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanrækiði
vanræktuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanrækirðu
vanræktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanrækiði
vanræktuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanrækistu
vanræktistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanrækistu
vanræktistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanræktur
vanrækt
vanrækt
Þf.
vanræktan
vanrækta
vanrækt
Þgf.
vanræktum
vanræktri
vanræktu
Ef.
vanrækts
vanræktrar
vanrækts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanræktir
vanræktar
vanrækt
Þf.
vanrækta
vanræktar
vanrækt
Þgf.
vanræktum
vanræktum
vanræktum
Ef.
vanræktra
vanræktra
vanræktra