Yrða

vanmetinn

lýsingarorð van-metinn lýsingarháttur þátíðar
sem er ekki metinn að verðleikum
ég álít að framlag hans til rannsókna sé vanmetið
hún er vanmetinn listamaður
→ sjá: vanmeta sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
vanmat
Samstæður
Orðasambönd
  • vera vanmetinn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vanmetinn
vanmetin
vanmetið
þolfall
vanmetinn
vanmetna
vanmetið
þágufall
vanmetnum
vanmetinni
vanmetnu
eignarfall
vanmetins
vanmetinnar
vanmetins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vanmetnari
vanmetnari
vanmetnara
þolfall
vanmetnari
vanmetnari
vanmetnara
þágufall
vanmetnari
vanmetnari
vanmetnara
eignarfall
vanmetnari
vanmetnari
vanmetnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vanmetnastur
vanmetnust
vanmetnast
þolfall
vanmetnastan
vanmetnasta
vanmetnast
þágufall
vanmetnustum
vanmetnastri
vanmetnustu
eignarfall
vanmetnasts
vanmetnastrar
vanmetnasts