vanskapningur
nafnorðkarlkynvanskapn-ingur
vanskapað dýr eða maður; afskræmd vera
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vanskapningur
vanskapningurinn
Þf.
vanskapning
vanskapninginn
Þgf.
vanskapningi
vanskapningnum
Ef.
vanskapnings
vanskapningsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
vanskapningar
vanskapningarnir
Þf.
vanskapninga
vanskapningana
Þgf.
vanskapningum
vanskapningunum
Ef.
vanskapninga
vanskapninganna