vanmeta
sagnorðvan-metaþolfall
leggja of lágt mat á (e-n/e-ð)
þeir vanmátu í upphafi hættur jökulsins
það má ekki vanmeta þátt handritshöfundarins
→ sjá: vanmetinn lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanmet
vanmat
2.p.
vanmetur
vanmast
3.p.
vanmetur
vanmat
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanmetum
vanmátum
2.p.
vanmetið
vanmátuð
3.p.
vanmeta
vanmátu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanmeti
vanmæti
2.p.
vanmetir
vanmætir
3.p.
vanmeti
vanmæti
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanmetum
vanmætum
2.p.
vanmetið
vanmætuð
3.p.
vanmeti
vanmætu
Nh.
vanmeta
Sagnb.
vanmetið
Lh. nt.
vanmetandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vanmet
vanmettu
vanmetið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanmeturðu
vanmastu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanmetiði
vanmátuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanmetirðu
vanmætirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanmetiði
vanmætuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanmetinn
vanmetin
vanmetið
Þf.
vanmetinn
vanmetna
vanmetið
Þgf.
vanmetnum
vanmetinni
vanmetnu
Ef.
vanmetins
vanmetinnar
vanmetins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanmetnir
vanmetnar
vanmetin
Þf.
vanmetna
vanmetnar
vanmetin
Þgf.
vanmetnum
vanmetnum
vanmetnum
Ef.
vanmetinna
vanmetinna
vanmetinna