Yrða

vanmeta

sagnorð van-meta þolfall
leggja of lágt mat á (e-n/e-ð)
þeir vanmátu í upphafi hættur jökulsins
það má ekki vanmeta þátt handritshöfundarins
→ sjá: vanmetinn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vanmet
vanmat
önnur persóna
vanmetur
vanmast
þriðja persóna
vanmetur
vanmat
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vanmeti
vanmæti
önnur persóna
vanmetir
vanmætir
þriðja persóna
vanmeti
vanmæti
nafnháttur
vanmeta
sagnbót
vanmetið
lýsingarháttur nútíðar
vanmetandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
vanmet
vanmettu
vanmetið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vanmeturðu
vanmastu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vanmetirðu
vanmætirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vanmetinn
vanmetin
vanmetið
þolfall
vanmetinn
vanmetna
vanmetið
þágufall
vanmetnum
vanmetinni
vanmetnu
eignarfall
vanmetins
vanmetinnar
vanmetins