vanta
sagnorðþolfallþolfall
hafa þörf fyrir (e-ð), skorta (e-ð)
mig vantar ljósaperu í lampann
stofnunina vantar mikla peninga
klukkuna vantar <fimm> mínútur í <tvö>
klukkan er 1:55
það vantar eitthvað í <hana>
hún er furðulega sljó, vitlaus
það vantar ekki að <hann er í fínum fötum>
hann er sannarlega í fínum fötum
það vantar herslumuninn
það vantar bara örlítið (upp á e-ð)
það vantaði bara herslumuninn að hún kæmist inn á þing
það vantar <fólk til starfa>
það vantar <mikið> upp á <að samningar takist>
það vantar enn örlítið upp á nægan fjölda þátttakenda
Nh.
vanta
Sagnb.
vantað
Lh. nt.
vantandi
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vantar
vantaði
2.p.
vantar
vantaði
3.p.
vantar
vantaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
vantar
vantaði
2.p.
vantar
vantaði
3.p.
vantar
vantaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanti
vantaði
2.p.
vanti
vantaði
3.p.
vanti
vantaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanti
vantaði
2.p.
vanti
vantaði
3.p.
vanti
vantaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
vantar
vantaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
vanti
vantaði