Yrða

vanta

sagnorð þolfall þolfall
hafa þörf fyrir (e-ð), skorta (e-ð)
mig vantar ljósaperu í lampann
stofnunina vantar mikla peninga
klukkuna vantar <fimm> mínútur í <tvö>
klukkan er 1:55
það vantar eitthvað í <hana>
hún er furðulega sljó, vitlaus
það vantar ekki að <hann er í fínum fötum>
hann er sannarlega í fínum fötum
það vantar herslumuninn
það vantar bara örlítið (upp á e-ð)
það vantaði bara herslumuninn að hún kæmist inn á þing
það vantar <fólk til starfa>
það vantar <mikið> upp á <að samningar takist>
það vantar enn örlítið upp á nægan fjölda þátttakenda
nafnháttur
vanta
sagnbót
vantað
lýsingarháttur nútíðar
vantandi
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vantar
vantaði
önnur persóna
vantar
vantaði
þriðja persóna
vantar
vantaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vanti
vantaði
önnur persóna
vanti
vantaði
þriðja persóna
vanti
vantaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
vantar
vantaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
vanti
vantaði