veggur
nafnorð karlkyn
1
sá hluti byggingar, úr grjóti, torfi, timbri eða steinsteypu, sem lykur um hana, skiptir henni í hluta, markar lofthæð og þakið hvílir á
2
steypt eða hlaðið skilrúm um húsagarð
fara með veggjum
læðast um, láta lítið bera á sér
ganga á vegg
rekast á hindranir
reka sig á vegg
rekast á hindrun
stilla <honum> upp við vegg
setja honum úrslitakosti
<hér> er vítt til veggja
hér er mikið rými
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
veggur
veggurinn
þolfall
vegg
vegginn
þágufall
vegg
veggnum
eignarfall
veggjarveggs
veggjarinsveggsins
Fleirtala
fleirtala með greini
nefnifall
veggir
veggirnir
þolfall
veggi
veggina
þágufall
veggjum
veggjunum
eignarfall
veggja
veggjanna