veggur
nafnorðkarlkyn
1
sá hluti byggingar, úr grjóti, torfi, timbri eða steinsteypu, sem lykur um hana, skiptir henni í hluta, markar lofthæð og þakið hvílir á
2
steypt eða hlaðið skilrúm um húsagarð
fara með veggjum
læðast um, láta lítið bera á sér
ganga á vegg
rekast á hindranir
reka sig á vegg
rekast á hindrun
stilla <honum> upp við vegg
setja honum úrslitakosti
<hér> er vítt til veggja
hér er mikið rými
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
veggur
veggurinn
Þf.
vegg
vegginn
Þgf.
vegg
veggnum
Ef.
veggjarveggs
veggjarinsveggsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
veggir
veggirnir
Þf.
veggi
veggina
Þgf.
veggjum
veggjunum
Ef.
veggja
veggjanna