villast
sagnorð miðmynd
1
týna áttum, fara ranga leið, verða villtur
þeir villtust í skóginum
villast af leið
týna áttum (oft yfirfært)
það er ekki um að villast
það er greinilegt
ekki var um að villast, kofinn var horfinn
2
villast á <þeim>
rugla þeim saman
hún villist ekki á röddum þeirra tveggja
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
villist
villtist
önnur persóna
villist
villtist
þriðja persóna
villist
villtist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
villumst
villtumst
önnur persóna
villist
villtust
þriðja persóna
villast
villtust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
villist
villtist
önnur persóna
villist
villtist
þriðja persóna
villist
villtist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
villumst
villtumst
önnur persóna
villist
villtust
þriðja persóna
villist
villtust
nafnháttur
villast
sagnbót
villst
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
villistu
villtistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
villistu
villtistu