villast
sagnorðmiðmynd
1
týna áttum, fara ranga leið, verða villtur
þeir villtust í skóginum
villast af leið
týna áttum (oft yfirfært)
það er ekki um að villast
það er greinilegt
ekki var um að villast, kofinn var horfinn
2
villast á <þeim>
rugla þeim saman
hún villist ekki á röddum þeirra tveggja
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hrakningar / villa
misfarir
Orðasambönd
- svo ekki verður um villst
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
villi
villti
2.p.
villir
villtir
3.p.
villir
villti
Nútíð
Þátíð
1.p.
villum
villtum
2.p.
villið
villtuð
3.p.
villa
villtu
Nútíð
Þátíð
1.p.
villist
villtist
2.p.
villist
villtist
3.p.
villist
villtist
Nútíð
Þátíð
1.p.
villumst
villtumst
2.p.
villist
villtust
3.p.
villast
villtust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
villi
villti
2.p.
villir
villtir
3.p.
villi
villti
Nútíð
Þátíð
1.p.
villum
villtum
2.p.
villið
villtuð
3.p.
villi
villtu
Nútíð
Þátíð
1.p.
villist
villtist
2.p.
villist
villtist
3.p.
villist
villtist
Nútíð
Þátíð
1.p.
villumst
villtumst
2.p.
villist
villtust
3.p.
villist
villtust
Nh.
villa
Sagnb.
villt
Lh. nt.
villandi
Nh.
villast
Sagnb.
villst
Lh. nt.
villandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vill
villtu
villið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
villirðu
villtirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
villiði
villtuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
villirðu
villtirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
villiði
villtuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
villistu
villtistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
villistu
villtistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
villtur
villt
villt
Þf.
villtan
villta
villt
Þgf.
villtum
villtri
villtu
Ef.
villts
villtrar
villts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
villtir
villtar
villt
Þf.
villta
villtar
villt
Þgf.
villtum
villtum
villtum
Ef.
villtra
villtra
villtra