Yrða

villtur

lýsingarorð
1
sem lifir í náttúrunni
2
sem þekkir ekki leiðina, veit ekki hvert á að fara, áttavilltur
þau voru villt í skóginum
3
óheftur og hömlulaus í líferni
hann var miklu villtari áður en hann fór í háskólann
→ sjá: villast sagnorð
Orðasvið og samstæður
hrakningar / villa
vandræði
frumstæði
óstýrilæti
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
villtur
villt
villt
þolfall
villtan
villta
villt
þágufall
villtum
villtri
villtu
eignarfall
villts
villtrar
villts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
villtari
villtari
villtara
þolfall
villtari
villtari
villtara
þágufall
villtari
villtari
villtara
eignarfall
villtari
villtari
villtara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
villtastur
villtust
villtast
þolfall
villtastan
villtasta
villtast
þágufall
villtustum
villtastri
villtustu
eignarfall
villtasts
villtastrar
villtasts