vanhæfni
nafnorð kvenkyn van-hæfni
1
það að fullnægja ekki kröfum sem gerðar eru til manns
hann var rekinn vegna vanhæfni í starfi
2
það að vera vanhæfur, vanhæfi
ákveðnar reglur gilda um vanhæfni við úthlutun opinberra styrkja
Orðasvið og samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
vanhæfni
vanhæfnin
þolfall
vanhæfni
vanhæfnina
þágufall
vanhæfni
vanhæfninni
eignarfall
vanhæfni
vanhæfninnar