vanhæfur
lýsingarorðvan-hæfur
1
ekki hæfur, ómögulegur, óhæfur
hann er vanhæfur sem prestur
2
lögfræði
ekki lögformlega hæfur
ráðherrann er vanhæfur til að skipa í embættið sem konan hans sótti um
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhæfur
vanhæf
vanhæft
Þf.
vanhæfan
vanhæfa
vanhæft
Þgf.
vanhæfum
vanhæfri
vanhæfu
Ef.
vanhæfs
vanhæfrar
vanhæfs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhæfir
vanhæfar
vanhæf
Þf.
vanhæfa
vanhæfar
vanhæf
Þgf.
vanhæfum
vanhæfum
vanhæfum
Ef.
vanhæfra
vanhæfra
vanhæfra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhæfi
vanhæfa
vanhæfa
Þf.
vanhæfa
vanhæfu
vanhæfa
Þgf.
vanhæfa
vanhæfu
vanhæfa
Ef.
vanhæfa
vanhæfu
vanhæfa
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhæfu
vanhæfu
vanhæfu
Þf.
vanhæfu
vanhæfu
vanhæfu
Þgf.
vanhæfu
vanhæfu
vanhæfu
Ef.
vanhæfu
vanhæfu
vanhæfu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhæfari
vanhæfari
vanhæfara
Þf.
vanhæfari
vanhæfari
vanhæfara
Þgf.
vanhæfari
vanhæfari
vanhæfara
Ef.
vanhæfari
vanhæfari
vanhæfara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhæfari
vanhæfari
vanhæfari
Þf.
vanhæfari
vanhæfari
vanhæfari
Þgf.
vanhæfari
vanhæfari
vanhæfari
Ef.
vanhæfari
vanhæfari
vanhæfari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhæfastur
vanhæfust
vanhæfast
Þf.
vanhæfastan
vanhæfasta
vanhæfast
Þgf.
vanhæfustum
vanhæfastri
vanhæfustu
Ef.
vanhæfasts
vanhæfastrar
vanhæfasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhæfastir
vanhæfastar
vanhæfust
Þf.
vanhæfasta
vanhæfastar
vanhæfust
Þgf.
vanhæfustum
vanhæfustum
vanhæfustum
Ef.
vanhæfastra
vanhæfastra
vanhæfastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhæfasti
vanhæfasta
vanhæfasta
Þf.
vanhæfasta
vanhæfustu
vanhæfasta
Þgf.
vanhæfasta
vanhæfustu
vanhæfasta
Ef.
vanhæfasta
vanhæfustu
vanhæfasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhæfustu
vanhæfustu
vanhæfustu
Þf.
vanhæfustu
vanhæfustu
vanhæfustu
Þgf.
vanhæfustu
vanhæfustu
vanhæfustu
Ef.
vanhæfustu
vanhæfustu
vanhæfustu