Yrða

úrbeina

sagnorð úr-beina þolfall
fjarlægja bein úr hráu kjöti
hann úrbeinaði kindakjötið
→ sjá: úrbeinaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
úrbeina
úrbeinaði
önnur persóna
úrbeinar
úrbeinaðir
þriðja persóna
úrbeinar
úrbeinaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
úrbeini
úrbeinaði
önnur persóna
úrbeinir
úrbeinaðir
þriðja persóna
úrbeini
úrbeinaði
nafnháttur
úrbeina
sagnbót
úrbeinað
lýsingarháttur nútíðar
úrbeinandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
úrbeina
úrbeinaðu
úrbeinið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
úrbeinarðu
úrbeinaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
úrbeinirðu
úrbeinaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úrbeinaður
úrbeinuð
úrbeinað
þolfall
úrbeinaðan
úrbeinaða
úrbeinað
þágufall
úrbeinuðum
úrbeinaðri
úrbeinuðu
eignarfall
úrbeinaðs
úrbeinaðrar
úrbeinaðs