Yrða

úrfelling

nafnorðkvenkynúr-felling
það að fella e-ð brott, sleppa e-u úr
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
úrfelling
úrfellingin
Þf.
úrfellingu
úrfellinguna
Þgf.
úrfellingu
úrfellingunni
Ef.
úrfellingar
úrfellingarinnar