úrbræddur
lýsingarorðúr-bræddur
sem hefur ofhitnað, brætt úr sér
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úrbræddur
úrbrædd
úrbrætt
Þf.
úrbræddan
úrbrædda
úrbrætt
Þgf.
úrbræddum
úrbræddri
úrbræddu
Ef.
úrbrædds
úrbræddrar
úrbrædds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úrbræddir
úrbræddar
úrbrædd
Þf.
úrbrædda
úrbræddar
úrbrædd
Þgf.
úrbræddum
úrbræddum
úrbræddum
Ef.
úrbræddra
úrbræddra
úrbræddra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úrbræddi
úrbrædda
úrbrædda
Þf.
úrbrædda
úrbræddu
úrbrædda
Þgf.
úrbrædda
úrbræddu
úrbrædda
Ef.
úrbrædda
úrbræddu
úrbrædda
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úrbræddu
úrbræddu
úrbræddu
Þf.
úrbræddu
úrbræddu
úrbræddu
Þgf.
úrbræddu
úrbræddu
úrbræddu
Ef.
úrbræddu
úrbræddu
úrbræddu