betla
sagnorð þágufall/þolfall
biðja um e-ð smálegt, einkum peninga (af vegfarendum)
hann situr á bekk alla daga og betlar
hún betlaði sér mat af vegfarendum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
betla
betlaði
önnur persóna
betlar
betlaðir
þriðja persóna
betlar
betlaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
betlum
betluðum
önnur persóna
betlið
betluðuð
þriðja persóna
betla
betluðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
betli
betlaði
önnur persóna
betlir
betlaðir
þriðja persóna
betli
betlaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
betlum
betluðum
önnur persóna
betlið
betluðuð
þriðja persóna
betli
betluðu
nafnháttur
betla
sagnbót
betlað
lýsingarháttur nútíðar
betlandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
betla
betlaðu
betlið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
betlarðu
betlaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
betliði
betluðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
betlirðu
betlaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
betliði
betluðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
betlaður
betluð
betlað
þolfall
betlaðan
betlaða
betlað
þágufall
betluðum
betlaðri
betluðu
eignarfall
betlaðs
betlaðrar
betlaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
betlaðir
betlaðar
betluð
þolfall
betlaða
betlaðar
betluð
þágufall
betluðum
betluðum
betluðum
eignarfall
betlaðra
betlaðra
betlaðra