Yrða

brúka

sagnorð þolfall
gamaldags
nota
brúka <tóbak>
brúka munn / kjaft
vera kjaftfor
nemandinn brúkaði munn við kennarann í gær
Orðasambönd
Orðasambönd
  • brúka kjaft
  • brúka með kaffinu
  • brúka munn
  • brúka sig
  • brúka stór orð
  • brúka upp í sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
brúka
brúkaði
önnur persóna
brúkar
brúkaðir
þriðja persóna
brúkar
brúkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
brúki
brúkaði
önnur persóna
brúkir
brúkaðir
þriðja persóna
brúki
brúkaði
nafnháttur
brúka
sagnbót
brúkað
lýsingarháttur nútíðar
brúkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
brúka
brúkaðu
brúkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
brúkarðu
brúkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
brúkirðu
brúkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
brúkaður
brúkuð
brúkað
þolfall
brúkaðan
brúkaða
brúkað
þágufall
brúkuðum
brúkaðri
brúkuðu
eignarfall
brúkaðs
brúkaðrar
brúkaðs