Yrða

örkola

lýsingarorðör-kola
adj. out-burnt, extinguished, of coals burnt to ashes.
2. metaph., vetr görðisk því verri sem meirr leið á, ok verðr örkola fyrir mörgum, Ísl. ii. 134; hence the mod. phrase, vera úrkula vonar um e-ð, to be past hope.