örkumla
sagnorðör-kumla
að, to maim; hann barði á tvær hendr ok örkumlaði menn, Lv. 103.
2. part. maimed, disfigured, disabled; hón kvaðsk eigi vilja eiga Bersa örkumlaðan, Korm. 134; ö. var aulinn stór, Skíða R.; vil ek eigi lengr berjask við þik örkumlaðan mann, Ísl. ii. 269.