Yrða

örkumla

sagnorðör-kumla
að, to maim; hann barði á tvær hendr ok örkumlaði menn, 103.
2. maimed, disfigured, disabled; hón kvaðsk eigi vilja eiga Bersa örkumlaðan, 134; ö. var aulinn stór, Skíða R.; vil ek eigi lengr berjask við þik örkumlaðan mann, Ísl. ii. 269.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
  • Korm.Kormaks saga. (D. II.)