Yrða

örkn

nafnorðhvorugkyn
a kind of seal, [ orca, supposed to be the grampus]; sá hón örkn mikit liggja á steini, i. 335, (in a verse), (Gl.): also called örkn-selr, , 176, where it is described; the urta, urtu-selr, is corrupted from örkn. örkn-höfði, a nickname, i. (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • cp.compare.
  • Lat.Latin.
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • perh.perhaps.
  • mod.modern.
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)