örkuml
nafnorðhvorugkynör-kuml
( örkumsl), [from kuml, , and ör-, = ur]:—a lasting scar, a blemish or wound that disfigures or maims one for ever; særðir til ölífis, sumir til örkumbla, 655 xi. 1; högg þú hestinn, ekki skal hann við örkuml lifa, 92; ef ekki er örkumbl gört at þeim, i. 261; þótt þeir fái örkumbl af eðr bana, 301; barn hvert skal ala er borit verðr, nema þat sé með þeim örkymlum (deformity) borit at þennog horfi andlit sem hnakki skyldi, i. 12; stóð höfuðit gneipt af bolnum, segir Þóroddr at Snorri vildi græða hann at örkumla-manni, make a maimed invalid of him, 244; Klæingr lifði við örkyml, ii. 109 C; liggja úti iðrin, hann hirðir nú eigi um líf með örkumlum þessum, Ísl. ii. 365; fékk annarr bana af en annarr örkuml, viii. 38; hafa týnt sumir limunum, sumir bera annars-kyns örkuml allan aldr sinn, 251; ok fótrinn af berserknum, hann leysti sik af hólmi ok lifði við örkuml, 333. örkumla-lauss, unmaimed, unblemished, ii. 371, 246, i. 86.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- q. v.quod vide.
- Germ.German.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)