örkostr
nafnorðkarlkynör-kostr
m. a resource, way out of a difficulty; hann skal gjalda sex aura … ef hann á örkost til en ekki elligar, Grág. ii. 155; ek hefi slíkan örkost (mat, Bs. i, l. c.) ætlat til Jóla-vistar mönnum sem hér hefir lengi vant verit, Sturl. i. 216: so in the phrase, eiga einskis úrkostar, to have means for nothing, be destitute; ef hann á þess úrkosti, if he has means to do it.
II. a ‘want of choice,’ lack; fundu þeir at Ægis örkost hvera, they found no cauldron by Æ., Hým. 1.