Yrða

örn

nafnorðkarlkyn
, arnar, erni, ernir, örnu; in usage the word has become örn, arnar, örn, arnir; örn is like björn, an enlarged form from ari, : [ earn; Chaucer erne; örn]:—an eagle; erninum, i. 350; örno ok hrafna, ii. 346, 136; snapir örn á aldinn mar, a saying, 62; seðja örnu, 1. 35; gunni at heyja ok glaða örnu, id.; drúpir örn yfir, ; er á asklimum ernir sitja, 2. 48; falla forsar, flýgr örn yfir, 58: mythical, örn gól árla, 6 (an eagle telling the fate to a young hero): the eagle is the bird of the giants, jötunn í arnarham, , the legend of giant Þjazi: arnar-flaug, eagle’s flight, as an ‘omen’ boding battle; nú er arnar-flaug; of vangi, (in a verse): arnar-leir, , Gd. 2; see leir II.
II. Örn, as a name, and Örn-ólfr, Veðr-örn: of a woman, Arna. III. = blóð-örn, ; rista örn á baki e-m, i. 108, i. 292, 2. 26.: arnar-hamr, -kló, -fjöðr, -vængr, an eagle’s skin, … wing, 13, 46, iii. 653, arnar-hreiðr, an eyrie. arnar-ungi, a young eagle, iii. 185.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • mod.modern.
  • fem.kvenkyn (e. feminine)
  • nom.nefnifall (e. nominative)
  • q. v.quod vide.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Dan.Danish.
  • cp.compare.
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • pr.proper, properly.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
  • Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
  • Vsp.Völuspá. (A. I.)
  • Hkv. Hjörv.Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
  • Vþm.Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)