örr
nafnorðhvorugkyn
1. , later or with a single r, and so in usage; [ ar, arret]:—a scar; ok sá þó á örrit alla æfi, i. 330; hann þreifaði of örr sára Dróttins, 14; greri ær (sic) hvít á hvarmum báðum, 116; mun örr þat sjá á fæti mér meðan ek lifi, i. 401, 61; meðal herða honum var örr gróit í kross, viii. 275 (eyrr, ; aurr, ii. 636, ); hann hafði örr í andliti, 274. örra-beinn, ‘scar-leg,’ a nickname, 128, 2. , örvan, örvir; inn örvi; örvari, örvastr: [root aru-; earu, Grein; ar; ör, in the phrase ‘ör i hoved’ giddy in the head]:—swift, ready; örr tilfara, allstaðar þar er þurfti hans tilkvámu, i. 128: , hann (the ice) rak svá ört, at …, the ice drifted so fast, that …, 9 new 2. quite; eigi ört hálfr fjórði tugr manna, not quite forty-five men, 1362.II. liberal, open-handed; miklu örvari af fé, passim; örr ok ölmusu-góðr, i. 81; örvastr konunga, xi. 203; allra manna örvastr, 517; mildr ok örr, 20; örr maðr ok stórmenni mikit, 38; örr ok gjöfull, 42; Einarr var örr maðr ok optast félítill, 691.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- mod.modern.
- Dan.Danish.
- v. l.varia lectio.
- l. c.loco citato.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- acc.þolfall (e. accusative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- compar.miðstig (e. comparative)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Sansk.Sanskrit.
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- Ed.edition, editions, edited.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Bárð.Bárðar saga. (D. V.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)