útlát
nafnorðhvorugkynút-lát
outlays, iii. 194, 1: fines (láta úti).
2. a putting out to sea; í útláti fengu þeir veðr hvasst, 178; Englands-far albúit til útláts, Ísl. ii. 221.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- esp.especially.
- sing.eintala (e. singular)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)