útlátnafnorðhvorugkynút-látn. pl. outlays, Fas. iii. 194, Th. 1: esp. fines (láta úti).2. sing. a putting out to sea; í útláti fengu þeir veðr hvasst, Korm. 178; Englands-far albúit til útláts, Ísl. ii. 221.