útlagr
lýsingarorðút-lagr
1. in Norse law, outlawed, banished; útlagr of þýfsku, i. 85; erfingi útlags manns, 180; skyldi þeir allir útlagir, viii. 280; útlagir ok friðlausir, vii. 334; útlagir frá Guði, 37.2. in law, having to ‘lay out,’ fined; verða útlagr um e-t, passim: útlagr er sá um þat er synjar, id.; þá eru búðirnar útlagar (forfeited) við þann er landit á, i. 112; verðr hann útlagr ok ór goðorði sínu, 49: the amount in , útlagr þrem … mörkum, passim; útlagr eyrir, i. 180.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- esp.especially.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- dat.þágufall (e. dative)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Kb.Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)